Rasinformatie Zwitserse Witte Herder

Rasgroep van de Zwitserse Witte Herdershond

De Zwitserse Witte Herdershond behoort tot de Rasgroep "Herdershonden en Veedrijvers behalve Zwitserse Sennenhonden"

Geschiedenis van de Zwitserse Witte Herdershond

Korte geschiedenis van het ras

In Amerika en Canada kon de witte herder zich als zelfstandig ras ontwikkelen uit zijn duitse herder voorouders waaruit hij werd verstoten. In het begin van de 70er jaren werden de eerste witte herders in Zwitserland geimporteerd. De Amerikaanse reu Lobo, geboren op 5 maart 1966, kan als de stamvader van het ras in Zwitserland worden gezien. Uit de fok met deze in Zwitserland geregistreerde reu en andere geimporteerde honden uit de Verenigde Staten en Canada werd de Witte Herder verder over geheel Europe verspreid, waar ze tegenwoordig, reeds generaties zuiver worden gefokt, in grote getalen worden vertegenwoordigd. Het daarom dat ze sinds juni 1991 in Zwitserland als nieuw ras in het voorlopige register(SHSB) werden geregistreerd en uiteindelijk vanaf 1 januari 2003 door de FCI worden erkend en geregistreerd.
De Witte Herder Geschiedenis en het ras. 

Ondanks het feit dat de Witte Herder nog niet zo bekend is, gaat de geschiedenis van dit ras heel ver terug. 

Al in 116 v. CHR. Beschreef Marcus Terrentius Varro, een Romeinse geschiedkundige, de witte herdershonden. 

Zij bewaakten de kudde tegen wolven. De herders gaven de voorkeur aan witte honden omdat ze door hun witte vacht te onderscheiden waren van de wolven, die meestal in de schemering aanvielen.

De witte herder stamt af van de Duitse herder. De eerste witte herder die op een tentoonstelling werd uitgebracht was de reu Greif, geboren in 1879. Hij werd in 1882 en 1887 in Hannover geshowd. 

Twee witte herders die in dezelfde tijd op een tentoonstelling verschenen waren de teef Greifa in 1888 te Hamburg en de reu Greif II in Kassel. Fokker van deze drie honden was Baron von Knigge. De fokker Friedrich Sparwasser had een wolfsgrauwe teef, Lotte genaamd. Uit de "verbintenis" Lotte en Greif kwam de teef Lene voort. Over haar vacht kleur is niets bekend.Lene werd gepaard mert Kastor en daaruit werd de beroemde reu Hektor Linksrhein geboren. Hektor werd in 1899 tijdens een show in Karlsruhe door de Duitse herder-fanaten Arthur Meyer en Ritmeester Max. eE. Von Stephanitz opgemerkt en zij waren verloren. Von Stephanitz kocht Hektor en gaf hem de naam Horand von Grafraht. Horand was de eerste hond die in het nieuwe fokboek van de in April 1899 opgerichte Verein für Deutsche Schäferhunde (SV) werd ingeschreven. Hij is de stamvader van alle Duitse herders. Horands grootvader was dus de witte Greif. Ook de broer van Horand,Luchs genaamd, heeft veel aan de opbouw van het ras bijgedragen en gaf de vererving wit aan zijn talrijke nakomelingen door. Horands zoon, de beroemde Champion von Schwaben zette de witte lijn voort en een van zijn nakomelingen, Berno v.d. Seewiese, geboren in 1913, was de eerste Witte Duitse Herder die in het SV-fokboek werd ingeschreven. 

In 1912 importeerde Ann Tracey uit New-York vanuit een van de belangrijkste kennels een Duitse herder. Onmiddellijk doken er witte pups op in haar kennel.In 1917 registreede de Amerikaanse kennel club de eerste witte pups uit Tracey's kennel. Door toenemende populariteit van de witte herders ontstonden er in 1960 moeilijkheden tussen de fokkers van de witte herders en die van de standaard Duitse herders.

Genetische problemen in de bloedlijnen van de Duitse herder werden geweten aan de witte herders. Men dacht dat ze verantwoordelijk waren voor het verbleken van de vacht van de Duitse herder. Dit ten onrechte, want ook de witte herder heeft een uitstekend pigment. In deze tijd startte ook Duitsland een campagne om de witte herder te verbannen en in 1968 diskwalificeerde de Amerikaanse Kennel Club, in samenwerking met de Duitse herder , de witte herders tijdens een show. De witte herder bleef echter wel geregistreerd bij de Amerikaanse Kennel Club. In 1970 werd door witte herder liefhebbers uit heel Amerika de Witte Duitse Herder Club opgericht. Na Amerika verbreidde het ras zich ook in Canada en Mexico. Begin tachtiger jaren keert het ras ook terug naar Europa en kan de opbouw in Duitsland opnieuw beginnen. In die tijd worden ook in Nederland honden uit Duitsland en Canada geïmporteerd. Tot zover de geschiedenis die als het ware parallel loopt aan die van de Duitse herder. 

Wat karakter betreft verschilt de witte herder wel van de Duitse herder.

Hij is wat zachtaardiger van karakter dan de Duitse herder. Er is vaak wel een duidelijk verschil tussen de witte herders korthaar en langhaar, de kortharen zijn fanatieker, energieker en feller van aard dan de langharen.

Sommige witte herders zijn wat terughoudend/wantrouwend tegenover vreemden. Hierdoor denken mensen onterecht dat er een Saarloos Wolfhond of een Canadese witte wolf ingekruisd is. Dit is dus niet het geval. 

Een terughoudende aard mag nooit doorslaan naar schuw gedrag wat alleen voorkomen kan worden door een uitermate goede socialisatie zowel met mens en dier.

Karakter van de Zwitserse Witte Herdershond.

De witte herder is van karakter erg zachtaardig/gevoelig en een hond die beslist dichtbij zijn mensen wil vertoeven.

Hij is erg intelligent en leert gemakkelijk.

Verder is hij erg trouw aan zijn huisgezin en kan er erg slecht tegen van hen verwijderd te moeten zijn door bijvoorbeeld afzondering in een hok buiten.


Hij is vaak terughoudend/wantrouwend tegenover vreemde mensen en kan zeer wantrouwend en afwerend zijn tegen vreemde honden wat niet zo gek is aangezien hij zijn kudde moest beschermen tegen naderende wolven en andere (wilde) honden waarvan nog maar moest blijken of ze wel of niet gingen aanvallen.

Die inschatting kun je immers niet maken als je alles en iedereen meteen met open armen ontvangt zonder eerst te onderzoeken of ze wel goeds in de zin hebben.


- Temperamentvol.
- Opmerkzaam en waakzaam.
- Vriendelijk, vertrouwelijk en aanhankelijk.
- Mits goed opgeleid en gesocialiseerd, makkelijk te leiden en evenwichtig.
- Tegenover vreemden gereserveerd, afwerend tegen vreemde honden, angstagressie kan ontstaan bij onvoldoende training en socialisatie.
- Onuitgesproken grote kinderliefde mits de hond van pup af aan aan kinderen gewend is.

Van nature een geboren werkhond,oa:
- behendigheid (agility)
- flyball
- doggydance
- dogfrisbee
- clean boot hunting
- breitensport
- obedience
- gedrag & gehoorzaamheid
- reddingshond
- speurhond
- IPO

- canicross
- bikejoring 
- dog hiking 
- rally obedience
- schapendrijven
- treibbal

Door zijn zachte gevoelige karakter, werkwillendheid en intelligentie is de Witte herder werkelijk een multifunctionele hond!
Hij is dan ook geschikt voor alle taken hondensport.

De Zwitserse witte Herder is een lieve hond, bij de meeste mensen nog bekend als de Amerikaanse of Canadese herder. Hij straalt rust uit, maar kan daar tegenover ontzettend energiek zijn.

In het begin is de witte herder erg terughoudend maar als hij je eenmaal kent en je vertrouwd is hij je beste vriend. Zijn terughoudendheid die voortkomt uit wantrouwen houdt niet in dat hij niet waaks is.

In huis is de witte Herder bij voldoende sportieve beweging en geestelijke uitdaging, rustig maar zodra hij buiten komt is hij zo uitgelaten als een jonge pup. Het liefst wijkt hij niet van de zijde van zijn baasje.

De witte Herder is blij met alle aandacht die je hem geeft.

Er wordt veel gesproken over het feit dat hij uitermate kindvriendelijk zou zijn.

Dat is hij mits hij heel goed gesocialiseerd wordt met kinderen en de kinderen goed geleerd wordt hoe ze met een hond om moeten gaan.

Laat hond en kind NOOIT alleen en laat kinderen onder de 18jaar NOOIT alleen met een hond als de witte herder de straat op gaan.

De witte herder is een uitermate gevoelige en vriendelijke hond.

Dit heeft zijn voor en tegen, maar juist deze eigenschappen maken de hond zo geschikt voor bepaalde doeleinden als therapiehond zijn ze zeer geschikt. Of u nu zelf kinderen hebt of niet, het is een absolute zeldzaamheid dat een witte herder een kind onvriendelijk benadert hoewel alles valt en staat met een juiste socialisatie als pup.

De witte herder is een vrolijke en gezellige huisgenoot, die altijd in is voor een geintje. Wees zuinig op dit waardevol bezit en schat de hond naar zijn juiste waarde in, allleen dan kan u er verzekerd van zijn dat u nooit spijt krijgt van de aanschaf van een witte herder.

De Zwitserse witte Herder is vaak na een goede socialisatie gek op kinderen.

De Zwitserse kan ook perfect na een goede socialisatie met andere dieren zoals bvb,katten,vogels,geiten,paarden,enz... 

Een vriendelijke en elegante verschijning, maar toch wel een echte herder die over het algemeen graag werkt voor of met zijn baas.

Een hond met temperament, vriendelijk, aanhankelijk en een dosis werk drift.

Het is absoluut een hond waar men veel mee kan bereiken wat betreft b.v. Gedrag en Gehoorzaamheidstrainingen- IPO - Behendigheid-Flyball enz. mits dit op de juiste manier begeleid word.

Een witte herder is wel een hond die consequent moet worden opgevoed,de witte herder heeft vooral geestelijke uitdaging nodig als hij dat niet krijg gaat hij zich snel vervelen en gaat zelf taken op leggen.

Het is zeer zeker een hond die er alles aan doet om de hele dag bij U in de buurt te blijven, daarom vinden wij hem minder geschikt om hem in een kennel te houden of meerdere aaneengesloten uren (langer dan 4 aaneengesloten uren) alleen te laten.

De Zwitserse Witte Herder kan erg moeilijk tegen lang alleen zijn.

 

Rasstandaard van de Zwitserse Witte Herdershond

Rasbeschrijving

De White Swiss Shepherd dog of Berger Blanc Suisse is een krachtige, goedgespierde, middelgrote stok- of langstokharige herdershond met staande oren, rechthoekig formaat, van middelzware bouw en met elegante, harmonisch vloeiende belijning.

Deze Herder is een familie- en werkhond, oplettende waker, opgewekte en gemakkelijk lerende hond.

Hoofd: Krachtig, droog en adellijk gevormd, in natuurlijke verhouding tot het lichaam staand. Van boven en van opzij gezien wigvormig tot de neus toe smaller wordend.

Bovenschedel: Slechts weinig gewelfd, duidelijke doch zacht verlopende stop, schedel en neusrug in evenwijdige lijn staand, aangeduide middengroef.

Snuit Krachtig en middellang, niet langer dan de schedel

Neus: Normaal gevormd, middelgroot, zwart gewenst, wisselneus word getolereerd.

Lippen: Strak, droog, goed gesloten en zwart.

Gebit: Sterk, volledig schaargebit waarbij de tanden loodrecht in de kaak moeten staan. De gebitshelften schuiven over elkaar als de delen van een schaar.

Ogen: Middelgroot, amandelvormig, licht schuinliggend, zwart omrand en zo donker mogelijk (donkerbruin tot zwart). De uitdrukking is waakzaam en intelligent tevens helder en levendig.

Oren: (Middel)groot, hoog aangezet, goed rechtop gedragen, evenwijdig aan elkaar naar voren gericht, staand in de vorm van een langwerpige, van boven licht afgeronde driehoek.

Hals: Middellang en goed gespierd, breed aan het lichaam aangezet, geen keelhuidvorming; de elegant gewelfde neklijn loopt onafgebroken vanaf de matig hoog gedragen kop tot de schoft, de keellijn vloeiend tot het borstbeen.

Romp: Krachtig, gespierd, middellang.

Borst: Niet te breed, diep ca. de helft van de schofthoogte, tot de ellebogen reikend; ovale, ver naar achteren reikende borstkas, duidelijke voorborst.

Schoft: Vloeiend in hals en rug overgaand.

Rug: Recht en horizontaal, sterk gespierd.

Croupe: Lang en van middelmatige breedte, aanzet bij benadering horizontaal, vervolgens naar achteren langzaam afhellend.

Buik/flanken: Slanke, strakke flanken; de buiklijn loopt licht naar boven.

Staart: Rondom vol behaarde sabelstaart, naar de punt toe smaller wordend; liefst diep aangezet, tenminste tot het spronggewricht reikend, in rust sabelvormig hangend, in de beweging hoger, maar nooit boven de ruglijn.

Ledematen: Krachtig, gespierd, middelzwaar.

Voorhand: Van voren gezien recht; matig brede stand; van opzij gezien goed gehoekt, goed aansluitende ellebogen.

Onderarm: Lang, recht, pezig.

Middenvoorvoet: Stevig, licht schuingezet.

Achterhand: Van achteren gezien recht en evenwijdig, niet te breed staand, van opzij gezien voldoende gehoekt.

Bovendijbeen: Middellang met sterke bespiering.

Onderdijbeen: Middellang, schuinstaand met stevige botten en goede bespiering.

Spronggewricht: Krachtig, goed gehoekt.

Middenachtervoet: Middellang, recht, pezig, eventuele wolfsklauwtjes moeten verwijderd zijn.

Poten: Ovaal, achter iets langer dan voor; tenen dicht sluitend en goed gewelfd; stevige, zwarte voetballen; donkere nagels gewenst.


Beharing: Stok- of langstokhaar, dicht tegen het lichaam aanliggend; rijke wollige ondervacht overdekt met stugge haren; bek, snuit, oren en poten zijn korter, de nek en achterzijde poten iets langer behaard; licht golvend, hard haar is toegestaan.

Huid: Glad op de spieren liggend, donker gepigmenteerd, geen rimpelvorming.

Kleur: Wit.

Schofthoogte: reu 60-66 cm, teef 55-61 cm.

Gewicht: reu 30-40 kg, teef 25-35 kg.

Gezondheid van de Zwitserse Witte Herdershond

De zwitserse witte herder kan HD- (heupdysplasie) en ED-problemen (elleboogdysplasie) hebben.
Daarnaast komt enkele gevallen doofheid voor en kunnen ze problemen hebben met cq doodgaan aan bepaalde medicatie Multidrug Resistance (MDR1)
Tevens heeft men ontdekt dat de witte herder DM (Degeneratieve Myelopathie) kan hebben.

De kans dat deze aandoeningen bij een hond uit geteste ouders voorkomt is veel kleiner dan uit niet geteste ouders.
Vraag dus aan de fokker naar de testresultaten van de ouders, een goede fokker laat deze graag zien en heeft kopieën van de resultaten van de vader of kan deze via een site laten zien.

HD, ED en de Baer-test worden door een specialist uitgevoerd. 
Voor HD en ED worden röntgenfotos gemaakt en beoordeeld door de officiële stamboomafgevende instantie van het desbetreffende thuisland. (Raad van Beheer in nederland, St. Hubertus in België)

De beste uitslag voor HD is HD-A. Met HD-B (een overgangsvorm) mag ook  gefokt worden.
Bij ED is VRIJ de uitslag die je op het certificaat wil zien hoewel bij sommige verenigingen een arthrose graad I ook nog acceptabel is mits er een vrije hond als paringspartner tegenover gezet wordt.

Voor MDR1 moet bloed afgenomen worden of DNA via een swab en dit wordt opgestuurd naar een specialistisch laboratorium.
Omdat bij MDR1 naar het DNA wordt gekeken kan je 3 uitslagen krijgen: +/+ (vrij), -/+ (drager, vergiftigheid verschijnselen bij normale dosis medicatie), -/- (lijder, heftige overgevoeligheid verschijnselen evt dood tot gevolg).

Voor DM moet bloed afgenomen worden of DNA via een swab en dit wordt opgestuurd naar een specialistisch laboratorium.
Omdat bij DM naar het DNA wordt gekeken kan je 3 uitslagen krijgen: +/+ (vrij), -/+ (drager= de hond draagt het gen maar wordt daar zelf niet ziek door) -/- (lijder, deze dieren worden vrijwel zeker ziek).

De volgende fok combinaties zowel bij MDR1 & DM zijn:

  • +/+ vrije reu of teef en +/+ vrije teef of reu = 100% vrije nakomelingen
  • +/- drager teef of reu en +/+  vrije reu of teef = 50% vrije en 50% drager nakomelingen
  • +/+ vrije reu of teef en -/- lijder = 100% drager nakomelingen die het gen dus dragen maar zelf niet ziek worden.


Verzorging van de Zwitserse Witte Herdershond

Wat de verzorging betreft is de Witte herder een  gemakkelijke hond. Een wekelijkse borstelbeurt met een borstel of borstelhandschoen verricht wonderen en zal ervoor zorgen dat de vacht van uw hond in conditie blijft.
De vacht van de Witte herder bestaat uit een korte wollige ondervacht en een stokharige bovenvacht die zeer dicht aanligt. De ondervacht geeft de hond een goede bescherming tegen de kou, terwijl zijn dekharen hem tegen regen en warmte beschermen. Behalve stokharige witte herders bestaan er ook langstokharigen. Dit zijn honden met een lange bovenvacht die echter wel meer verzorging vergen.
Door de vacht goed te verzorgen kan ertussen de haren lucht circuleren, wordt het vuil en dode haar verwijderd en worden ook de talgkliertjes van de huid geprikkeld om hun vettige product aan de vacht af te geven. Door de talg worden de haren goed gevoed en blijven ze soepel. De wrijving van het borstelen stimuleert de huid en zal de haargroei bevorderen. Bij het kammen van de hond dient u er goed op te letten niet de ondervacht te verwijderen. Daarom kan een Witte herder het beste slechts gekamd worden wanneer er vuil of klitten in zijn vacht zitten. Als uw hond onder de modder zit kunt u hem het beste met een oude doek droogwrijven en de modder eerst goed laten drogen: als de modder goed is opgedroogd laat het zich gemakkelijk verwijderen. 

Wassen
Het wassen van een hond dient zoveel mogelijk beperkt te worden omdat daarmee de natuurlijke lichaamsvetten uit de vacht gehaald worden. Van tijd tot tijd zal het echter nodig zijn om de hond te wassen, bijvoorbeeld wanneer hij in iets stinkends heeft liggen rollen. Leg een rubbermat op de douchevloer, zodat de hond niet uit kan glijden en geef hem dan een douche met lauw water. Gebruik uitsluitend hondenshampoo en masseer dit goed in, spoel hem vervolgens goed na om alle zeepresten uit de vacht te verwijderen. Pas hierbij echter goed op dat er geen shampoo in de ogen of oren terechtkomt. 

Verharen
De Witte herder zal gemiddeld twee keer per jaar verharen: zijn vacht valt dan gedeeltelijk uit en nieuwe haren komen door. Dit vraagt wat extra aandacht met borstelen zodat de nieuwe haren goed kunnen uitgroeien en om te voorkomen dat uw hele huis vol komt te liggen met oude haren.In de verhaar priode kan een trimster wonderen doen en is zeker een aanrader. 

Verdere verzorging
De verdere verzorging van de Witte herder is vrij eenvoudig en kan zich beperken tot het controleren van de lengte van de nagels, het schoonmaken van de ogen en oren en het vrijhouden van vlooien, luizen en teken. Het gebit verdient eveneens aandacht. Tanden poetsen met speciale honden tandpasta verdien aanbeveling met name bij honden die alleen brokken te eten krijgen. Het zal bij verse voeding weinig tot geen problemen geven. De voeding moet zo weinig mogelijk kleurstoffen, Koper en Bietenpulp bevatten dit kan leiden tot verkleuring van de vacht.

Opvoeding van de Zwitserse Witte Herdershond

De witte herder is echt een werkhond die ook bewaakt, hij heeft een consequente eerlijke en geweldloze opvoeding nodig. Het is aan te raden om naar gehoorzaamheidscursussen te gaan. En als hij oud genoeg is, is het aan te raden om lekker met de witte herder te sporten, de witte herder is eigenlijk geschikt voor alle takken van hondensport.

De witte herder heeft behoefte aan geestelijke uitdagingen en moet voor zijn geestelijke gezondheid niet vele uren aaneengesloten alleen gelaten worden.

De witte herder is niet geschikt voor mensen die enkel een huis/gezelschapshond zoeken of die hun hond ivm werk vele aaneengesloten uren alleen moeten laten. 

Dat laatste is zijn de ingredienten voor gegarandeerde problemen.